Շիրակի մարզում սոցիալական խոցելի խմբերի թվի աճը դարձել է ակնհայտ և մտահոգիչ իրողություն․ ահազանգում է շիրակցի պատգամավորը

ՀՅԴ Շիրակի Մարզային կոմիտեի ներկայացուցիչ, ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Մհեր Մելքոնյանն ահազանգում է, որ վերջին տարիներին Շիրակի մարզում սոցիալական խոցելի խմբերի թվի աճը դարձել է ակնհայտ և մտահոգիչ իրողություն։ Խոսքը վերաբերում է հազարավոր ընտանիքների, տարեցների, միայնակ ծնողների և երիտասարդների, ովքեր կանգնած են կենսական խնդիրների առաջ՝ աշխատանքի, առողջապահության, կրթության և նվազագույն սոցիալական ապահովության հասանելիության առումով։ Նա մասնավորապես գրում է․

«Այս իրողությունը չի կարող դիտարկվել որպես ժամանակավոր դժվարություն կամ արտաքին գործոնների հետևանք։ Սոցիալական խոցելիության աճը Շիրակի մարզում վկայում է մարզերի զարգացման և սոցիալական քաղաքականության համակարգային խնդիրների մասին, որոնց պատասխանատվությունը կրում է գործող իշխանությունը։

Շիրակի մարզը տարիներ շարունակ դուրս է մնացել տնտեսական զարգացման իրական գործընթացներից։ Ներդրումային ծրագրերի սակավությունը, աշխատատեղերի ստեղծման բացակայությունը և արտադրական ենթակառուցվածքների անբավարար զարգացումը հանգեցրել են գործազրկության պահպանմանը և բնակչության եկամուտների նվազմանը։

Միաժամանակ սոցիալական պաշտպանության գործող մեխանիզմները չեն համապատասխանում մարզի իրական կարիքներին։ Սոցիալական աջակցության ծրագրերը հաճախ ունեն սահմանափակ ընդգրկում և չեն ապահովում հասցեականություն, ինչի հետևանքով խոցելի խմբերը շարունակում են մնալ առանց անհրաժեշտ պաշտպանության։

Սոցիալական խոցելիության խորացումը լուրջ վտանգ է ներկայացնում ոչ միայն Շիրակի մարզի, այլև ամբողջ պետության համար։ Այն նպաստում է սոցիալական անհավասարության խորացմանը, բնակչության արտագաղթին, համայնքների թուլացմանը և պետական կառավարման նկատմամբ վստահության նվազմանը։

Պետությունը չի կարող ապահովել կայուն զարգացում, եթե իր մարզերից մեկը համակարգված կերպով դուրս է մնում տնտեսական և սոցիալական առաջընթացից։

Շիրակի մարզում ստեղծված իրավիճակը պահանջում է հստակ և անհապաղ քաղաքական որոշումներ․

-սոցիալական պաշտպանության համակարգի վերանայում՝ ապահովելով ծրագրերի հասցեականություն և բավարար ծավալ,

-մարզային տնտեսության զարգացման խթանում՝ ներդրումային և աշխատատեղեր ստեղծող ծրագրերի միջոցով,

-առողջապահական և կրթական ծառայությունների մատչելիության բարձրացում, հատկապես հեռավոր համայնքներում,

-մարզային քաղաքականության իրականացման նկատմամբ հրապարակային և շարունակական վերահսկողություն։

Այս քայլերը պետք է լինեն ոչ թե ձևական, այլ իրական և չափելի արդյունք ապահովող։

Շիրակի մարզում սոցիալական խոցելիության աճը պետական քաղաքականության լուրջ քննություն է։ Պետության արդյունավետությունն առաջին հերթին գնահատվում է իր ամենախոցելի քաղաքացիների նկատմամբ իրականացվող քաղաքականությամբ։

Շիրակի մարզի բնակիչների սոցիալական անվտանգությունը պետք է դառնա պետական առաջնահերթություն։ Առանց դրա հնարավոր չէ խոսել արդար, կայուն և սոցիալական պետության մասին»։