Օմբուդսմենը դիմելու է Սահմանադրական դատարան

Մարդու իրավունքների պաշտպան Կարեն Անդրեասյանը զրպարտության և վիրավորանքի վերաբերյալ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի դրույթների հակասահմանադրականության խնդրով այս շաբաթ պատրաստվում է դիմել ՀՀ Սահմանադրական դատարան:

Լրագրողներին ուղղված իր ուղերձում նա նշում է, որ 2009 թվականի մարտին առաջարկել է օրենսդրական փոփոխության մի գաղափար, որի էությունն էր ապաքրեականացնել զրպարտությունն ու վիրավորանքը և քաղաքացիաիրավական պատասխանատվություն սահմանել այդ արարքների համար, եւ դա բառացի կրկնությունն էր Եվրախորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովի 2007 թվականին ընդունված 1577 բանաձևի:

«Իմ առաջարկից մեկ տարի չորս ամիս անց, մի շարք պատգամավորների նախաձեռնությամբ, ընդունվեց օրենք, որն էականորեն (գուցե դրականորեն) տարբերվում էր իմ նախագծից: Խոնարհաբար ընդունելով իմ համոզմունքների ազատ արտահայտման համար լրագրողական համայնքում առկա քննադատությունն ու բացասական վերաբերմունքը` չեմ կարող հրաժարվել հետևյալներից.

- Խոսքի ազատությունը շատ կարևոր արժեք է, և նույնքան կարևոր է անձի (նույնիսկ Ձեր չսիրած անձի) արժանապատվությունը և մասնավոր կյանքը:

- Ներկայիս օրենսդրությունը հիմնականում համապատասխանում է միջազգային չափանիշներին և լավ կիրառման դեպքում կարող է արդյունավետ երաշխավորել և խոսքի ազատության, և անձի արժանապատվության իրավունքը:

- Քաղաքացիական հայցերի ներկայիս քանակն ինքնին չէր վտանգի խոսքի ազատությունը, եթե այդ ազատությունը որոշ գործերով չվտանգեր ներկայիս օրենսդրությունն ապօրինի և անարդար կիրառող դատավորը (այսուհետ՝ անօրեն դատավոր)»,- ուղերձում նշել է Կ. Անդրեասյանը:

ՄԻ պաշտպանի դիտարկմամբ` օրենքի ներկայիս կիրառումից առաջացած դժգոհությունները վկայում են, որ ինչպես այլ, այնպես էլ խոսքի ազատության ոլորտում անօրեն դատավորը վարկաբեկում է լավ օրենքը և ՀՀ օրենսդրությունը, լավ դատավորին և ողջ դատական համակարգը, մեր իշխանության բոլոր թևերին ու պետությանը:

«Անօրեն դատավորի գործոնի վերացումը իմ, լրագրողի, արդար դատավորի և մարդու իրավունքներով մտահոգ ամեն անհատի գործն է»,- գրում է Կ. Անդրեասյանը, ով կարծում է, որ խոսքի ազատության պաշտպանության համար անհրաժեշտ է հանրային վերահսկողություն օրենքի կիրառման և արդարադատության իրականացման նկատմամբ: