Ալիևը հստակ ասում է՝ Զանգեզուրի միջանցքը իրականացվելու է․ անվանումը կարևոր չէ, էությունը չի փոխվում․ Կարեն Իգիթյան

Կովկասագետ Կարեն Իգիթյանը ներկայացնում է Իլհամ Ալիևի հարցազրույցից կարևոր կետերը։

1. Հայաստանը բազմիցս անվանվում է թշնամի։

2. Հայաստանի հետ նավթամթերքների առևտրի և նման թեմաները բացարձակապես արհեստական են․ Ալիևին դրանք պետք են PR-ի համար և ԱՄՆ-ի հետ հարաբերություններում 907-րդ поправկան չեղարկելու նպատակով։ Խաղաղության մասին խոսակցությունները պարզապես վարագույր են։

3. Ալիևը հստակ ասում է՝ Զանգեզուրի միջանցքը իրականացվելու է․ անվանումը կարևոր չէ, էությունը չի փոխվում։

4. Ալիևը ընդունում է, որ ինքը մտադիր էր միջանցքը բացել ռազմական ճանապարհով («ցանկացած դեպքում»), սակայն «լավ է, որ բացվեց խաղաղ ճանապարհով»։

5. Հայաստանը 2022 թվականի հոկտեմբերին ճանաչել է Արցախը որպես Ադրբեջանի մաս (ողջույն՝ Փաշինյանի քարոզչությանը, որոնք արդեն իրենք էլ խճճվել են՝ մի 1991, մի 2016, կամ չգիտես էլ որ տարում)։

6. Հայաստանի սահմաններ գոյություն չունեն, քանի դեռ դրանք չի ճանաչել Ադրբեջանը։ Ահա թե ինչպես է Փաշինյանը հասնում «անկախության»․ դա նույնն է, ինչ վիլայեթացում։ Սակայն պետք է հասկանալ, որ նույն կերպ նաև Ադրբեջանի սահմանները գոյություն չունեին, քանի դեռ դրանք չէր ճանաչել Հայաստանը։ Բայց Փաշինյանը դա հանձնել է։

7. Ադրբեջանը մեծացնում է իր ռազմական ներուժը և արդեն մի քանի անգամ ավելի ուժեղ է, քան 2020 թվականին։

8. Միջազգային իրավունքը չի գործում, գործում են տեղում ձևավորված իրողությունները։ Եվս մեկ ողջույն՝ Նիկոլի քարոզչությանը։ Կարևոր է ոչ թե կադաստրային թուղթը, այլ իրական ուժերի հարաբերակցությունը։ Իսկ Հայաստանի ուժերը «ՔՊ»-ի օրոք տարեցտարի թուլանում են։

9. Եթե 2020 թվականի պատերազմը չկանգնեցվեր, Ադրբեջանի կորուստները կլինեին «բազմակիորեն ավելի մեծ»։ Ադրբեջանի ԶՈւ-ն պաշտոնապես ունեցել է ավելի քան 3 հազար զոհ։ «Բազմակիորեն ավելի մեծը» նշանակում է նվազագույնը 15 հազար զոհված ադրբեջանցի զինվոր։ Բայց Նիկոլը նրանց փրկեց։