Երիցս անիծվեք ձեր ողջ դավաճանական խմբակով, թող երկրային և երկնային դատաստանը անողորմ ու դաժան լինի․ Սերգեյ Հարությունյան

Ամիսներ առաջ, որպես փաստաբան մասնակցում էի ընդիմադիր և իշխանական պատգամավորների միջև իրականացվող առերեսմանը: Իշխանական պատգամավորը դեռևս ուսանողական տարիներից ծանոթ էր և մինչ 2018 թվականը որոշակի հարաբերություն ունեինք: Մտնելով սենյակ և տեսնելով ինձ արհեստական ժպիտով ասաց, ոնց եք պարոն Հարությունյան, տեսնում եմ Ձեր քննադատական ելույթները: Իմ հարցին, թե դուք ոնց եք, փորձեց սրամտել՝ թե բա Ձեր աղոթքներով: Այդ պահին ակամայից հիշեցի և արտասանեցի մեծ բանաստեղծի հետևյալ տողերը. Լուսաբացին նա բարձրացավ կախաղան

Արևածա'գ, օ~ , արշալույս արյունոտ։

Կանգնած էին զինվորներն ու քահանան,

Գունատ ու լուռ կանգնած էին նրա մոտ,..

Ծեր քահանան ոչ մի աղոթք չէր հիշում

Սիրտը նրան շշնջում էր՝ անիծի՜ր…

Ժպիտը սառեց և մի քանի րոպե լռելուց հետո հարցրեց՝ սա ինչ էր նշանակում, պատասխանեցի՝ ձեր պարագայում աղոթքներ չեն, այլ անեծքներ են:

Կրկնում եմ՝ երիցս անիծվեք ձեր ողջ դավաճանական խմբակով, թող երկրային և երկնային դատաստանը անողորմ ու դաժան լինի…

Սերգեյ Հարությունյան

Փաստաբան