Լրագրող, պատմաբան, հրապարակախոս, սցենարիստ Սպարտակ Ղարաբաղցյանը գրում է.
«Մեր նախնիները, որքան էլ մոտ են եղել հարևան թուրք-ազերիներին, հաց ու ջուր արել, բայց խստորեն մի կարգ են պահել: Չեն թույլատրել ՄԵՐ ՍԱՐ ՈՒ ՁՈՐՈՒՄ, մեր (որքան էլ ամայի տարածք լիներ) ՀՈՂՈՒՄ թուրք -ազերին գերեզմն-գյոռ ունենա: Թուրքը որտեղ մեռել թաղեր, իրենն էր արդեն: Սարը, Ձորը, Տարածքը մեռելի անունով էր կնքում, Սարը, աղբյուրը, արոտը իրենն էր արդեն... Մեր կողմերում մինչև հիմա էլ ասում են. «ԹՈՒՐՔԻՆ ՄԵՌԼԱՏԵՂ ՏՎՈՂԸ ԹՈՒՐՔ Ա»: