Չկորցնել առիթը

Թեեւ խորհրդարանական ընտրությունների մեկնարկին դեռ վեց ամիս ժամանակ կա, սակայն քաղաքական դաշտն արդեն սկսել է ապրել նախընտրական «օրենքներով»: Հիմնական դերակատարներն անցել են հոգեբանական-քարոզչական սուր դիմակայության` գործի դնելով ուլտիմատումների լեզուն, պատվիրված սոցհարցումները, միմյանց ջգրու մասսայական կուսակցականացումները:

Իրավիճակի գլխավոր առանձնահատկությունն այն է, որ ընդդիմության հարաբերական հանգստության ֆոնին ակնհայտ շտապողականություն ու նյարդայնություն են հանդես բերում իշխանական ուժերը, որոնք գոնե այս փուլում դրա կարիքը չպետք է ունենային: Ընտրապայքարը սկզբունքային ու կոշտ է լինելու, ինչն, իհարկե, դրական ազդակ է. հասարակությունը գործընթացի մեջ չի մտնելու նախորդ ընտրություններին բնորոշ ելքի կանխորոշվածության և քվեարկելու անիմաստության զգացողությամբ:

Սա ընտրական սուբյեկտի կարգավիճակը քաղաքացուն վերադարձնելու եզակի հնարավորություն է: Այս իմաստով, առավել քան երբևէ, խաղի կանոնների, դրանք պահպանելու շուրջ հստակ պայմանավորվածություններ ձեռք բերելու անհրաժեշտություն է առաջանում: Եթե մասնակից ուժերն այս համոզմունքով չառաջնորդվեն ու կոնկրետ քայլեր չկատարեն, նման խոստումնալից մեկնարկը կարող է մեր հասարակության համար շատ ավելի հիասթափեցնող հետևանքների հանգեցնել: